Karma is a… (sexy) bitch!

Δεν πιστεύω σε παραμύθια με πρίγκιπες και άσπρα άλογα, σε ονειρικές σχέσεις και “άλλα μισά”. Πιστεύω όμως στο κάρμα, στις συμπτώσεις και στη μοίρα. Και σίγουρα στο δρόμο μου σε έφερε μια σύμπτωση, και τότε και τώρα, σίγουρα κάποιος εκεί πάνω μας το χρωστούσε. Κάτι είχαμε αφήσει στη μέση, κάτι τελείωσε άδοξα πριν καν αρχίσει.

Έκλεινες τα 25 εκείνο το βράδυ, το θυμάσαι; Κι εγώ μόλις είχα γυρίσει από επαγγελματικό ταξίδι δύο μηνών. Ούτε που κατάλαβα πώς λίγες ημέρες μετά βρέθηκα στη μηχανή σου να σε κρατάω σφιχτά από τη μέση κι εσύ να ανεβάζεις ταχύτητα για να μη χάσουμε ούτε λεπτό από τις στιγμές γεμάτες πάθος που μας περίμεναν.

Δε νομίζω πως κανείς από τους δυο μας περίμενε η χημεία μας από την πρώτη στιγμή να είναι τόσο έντονη. Τόσα χρόνια μετά μπορώ με άνεση να σου αποκαλύψω όλα όσα ένιωσα εκείνο το βράδυ…

Μόλις με φίλησες ανέβασα παλμούς, ξέρεις δεν είχα μάθει να αφήνομαι σε δυο αντρικά χέρια τόσο απλά. Προτεραιότητα για μένα μέχρι τότε ήταν η δουλειά μου. Και να που τώρα άφηνα ενδοιασμούς, αναστολές και προτεραιότητες και αφηνόμουν σ’ εσένα. Αφέθηκα στα χάδια σου που έκαναν το γύρο του κορμιού μου, στα φιλιά σου που έκαναν κάθε μου κύτταρο να τρέμει. Κι ήταν όλα μαγικά, ήταν η στιγμή που οι ανάσες μας ενώθηκαν και το μόνο που κυριαρχούσε ανάμεσά μας ήταν το πάθος και η ηδονή.

Για μένα δεν ισχύει αυτό που λένε περί δήθεν οικειότητας και άνεσης. Όταν ένας άνθρωπος σε κάνει να νιώθεις την έννοια της λέξης “καύλα”, να ξεχωρίζεις κάθε της γράμμα και να το μετατρέπεις σε κομμένες ανάσες, ιδρωμένα σεντόνια, αναστεναγμούς και σημάδια τότε, ναι. Αυτός ο άνθρωπος αξίζει να του χαρίσεις τους θορυβώδεις οργασμούς σου τον έναν μετά τον άλλον.

Κι εσένα εκείνο το βράδυ σου χάρισα πολλούς. Το μετά δεν με νοιάζει, δεν το υπολογίζω, παραγράφηκε πλέον. Με νοιάζει το τώρα, που τόσα χρόνια μετά, νιώθω τη χημεία μεταξύ μας ακόμη πιο έντονη. Μεγαλώσαμε, ωριμάσαμε. δοκιμάσαμε και κατασταλάξαμε. Αφήσαμε στην άκρη ντροπές και καθωσπρεπισμούς, γιατί κακά τα ψέμματα, στον έρωτα και την ηδονή η ντροπή είναι απαγορευμένη λέξη.

Και τώρα που και οι δυο μας ξέρουμε καλά τι θέλουμε, τώρα που κατάφερες να κυριεύσεις το μυαλό μου, τώρα που η σκέψη μου γυρνάει στο χαμόγελο σου, ένα πράγμα μόνο θέλω.

Πάνω στα τσαλακωμένα σεντόνια που μόνο αυτά θα ξέρουν το “μυστικό μας”, που μόνο αυτά θα έχουν ακούσει τα πιο βαθιά μας βογκητά, εκεί θέλω να με πάρεις μια αγκαλιά και να κάνουμε ένα… τελευταίο τσιγάρο!

Signed by NantinX

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *