Αύριο ή μήπως σήμερα;

Μπήκε η άνοιξη, ο καιρός κάνει βέβαια ακόμη τα δικά του, αλλά πού θα πάει θα στρώσει κι αυτός. Η μέρα μεγάλωσε και κάπως έτσι η ελπίδα σαν να πήρε μια ανάσα και να έγινε μεγαλύτερη. Εγώ πάντα το νιώθω αυτό με τον ερχομό της άνοιξης. Και μέσα από αυτή την αισιόδοξη πλευρά που βλέπω τώρα τα πράγματα συνειδητοποιώ από πού προέρχεται η απαισιοδοξία που μας καταβάλει όλους κατά διαστήματα με όσα προκύπτουν είτε απρόσμενα είτε όχι.

Εκείνα τα άσχημα που μας κόβουν τα φτερά και μας προσγειώνουν ανώμαλα στην πραγματικότητα. Γιατί έχουμε μάθε να ονειροπολούμε βλέπεις ως προς τις επιδιώξεις και τα θέλω μας. Καθόμαστε στο κρεβάτι τις Κυριακές και σκεφτόμαστε πώς θα θέλαμε να ήταν η ζωή μας, ο άνθρωπός μας, η επαγγελματική μας δραστηριότητα και πάει λέγοντας. Πάμε ταξίδι και πριν καλά καλά μπούμε στο αυτοκίνητο για αναχώρηση έχουμε κάνει πλάνο για το που θα πάμε, πότε και πως. Κι αν το δήθεν πλάνο δεν πετύχει,κ δε βγει ρε αδερφέ, κλαψ’ τα Χαράλαμπε.

Ξενερώνουμε, η διάθεση πάει στα τάρταρα και μαζί και το ταξίδι. Αγχωνόμαστε να προετοιμάσουμε το αύριο με αποτέλεσμα να χάνουμε το σήμερα. Και πες μου αλήθεια, πόσες φορές έχεις έχει έρθει ένα αύριο που το μυαλό σου δεν μπορούσε ούτε να το φανταστεί…; Καμία προετοιμασία δεν ήταν επαρκής για να το αντιμετωπίσεις ή όσα κι αν είχες προοικονομήσει δε σου χρειάστηκαν ούτε στο ελάχιστο…! Τρέχουμε κάθε μέρα, κάθε στιγμή, αλλά η αντοχή μας δεν αλλάζει. Κάπως έτσι νιώθω ότι διαχειριζόμαστε τη ζωή μας. Οι πιο πολλοί τουλάχιστον.

Εγώ θα σου προτείνω κάτι διαφορετικό από αυτό το μοτίβο. Ξύπνα το πρωί και σκέψου τι μπορείς να κάνεις σήμερα. Τράβηξε την κουρτίνα, τσέκαρε τον καιρό και φέρσου ανάλογα. Χαμογέλασε με όσα σου φτιάχνουν το κέφι, κάνε όσα μπορείς για σένα, τους γονείς και τους φίλους σου και μην αφήσεις τίποτα για αύριο. Αύριο ο ήλιος θα βγει από την άλλη γωνία, ασ’ τον να σε εκπλήξει. Εσύ δε θα μπορέσεις να κάνεις κάτι αντίστοιχο. Η ζωή δε σταματά να μας κάνει “τζα” από διάφορες μεριές και σε ανυποψίαστο χρόνο. Εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να προχωράμε μαζί της και να προσπαθούμε να συμβαδίζουμε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *