Γυναίκα

Είσαι γυναίκα. Μια γυναίκα που γίνεται διαρκώς, μια γυναίκα που γυμνώνεται ανεπιτυχώς από τα φιλιά ανδρών, που την κρατούν ως λάβαρο σ’ έναν πόλεμο έρωτος.

Είσαι γυναίκα. Μια γυναίκα που ως δικό της λάβαρο κρατά ένα σπασμένο τακούνι, ένα λυμένο κορδόνι από παπούτσι, ένα σκισμένο με λύσσα εσώρουχο, μια ξεριζωμένη τούφα από τα μαλλιά της, που περνά άλλη μια νύχτα σε νοσοκομείο, γιατί το φιλί των ανδρών μετατράπηκε σε δάγκωμα.

Ήσουν γυναίκα. Γυναίκα με τα όλα της ή με τα μισά της, γυναίκα μικρή ή μεγάλη, γυναίκα σκλάβα ελεύθερη, γυναίκα δική τους μα πιο πολύ δική σου, γυναίκα νεκρή στο πεζοδρόμιο από άλλο ένα φιλί που σε έγδυσε ανεπιτυχώς μετά από το δικό σου “όχι”.

Θα είσαι γυναίκα. Γυναίκα που καταδικάζει τα φιλιά με το ζόρι, γυναίκα κρατούμενη που σπάει όλα τα δεσμά της, γυναίκα που γράφει με κραγιόν τον καθρέφτη του καθωσπρέπει άνδρα και μετά τον κομματιάζει με το Axe-τσεκούρι του ανδρισμού, γυναίκα που αρνείται πεισματικά να γίνει η διπλανή γυναίκα που βοηθάει τη γυναίκα που ανέφερα πριν.

Γυναίκα ήσουν, είσαι και θα είσαι όταν γεννάς ελπίδα, πέρα από παιδιά δίχως ελπίδα, όταν η παλάμη σου ενωθεί με άλλες παλάμες ιδρωμένες από την αιματοχυσία, όταν αισθάνεσαι γυναίκα, όταν δεν υπάρχει βάθρο ανάμεσα σε εσένα και τις άλλες γυναίκες, γιατί δε σας ανήκουν σκαλοπάτια, μα όλα τα μετάλλια του κόσμου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *