Να το φωνάξεις το “Σ’ αγαπώ”

Σε αγαπάω. Ξανά. Σε αγαπάω. Πιο δυνατά. Σε αγαπάω. Φώναξε το με πάθος. Βγες έξω, στο μπαλκόνι σου, στη βεράντα σου, στην αυλή σου, βγες έξω στο δρόμο και φώναξε δυνατά “σε αγαπάω”. Φώναζε το συνέχεια μέχρι να κλάψεις από οργή, μέχρι να νιώσεις ότι θα σπάσουν οι φωνητικές σου χορδές από την πίεση που ασκείς στο λαρύγγι σου, μέχρι να φανούν όλες οι φλέβες στο κορμί σου. Φώναξε το για να σε ακούσουν στα πέρατα της γης.

Να σε ακούσουν οι απελπισμένοι, να σε ακούσουν οι άστεγοι, οι πόρνες και οι ναρκομανείς, να σε ακούσουν οι ερωτευμένοι, οι τρελοί και οι λογικοί. Φώναξε το μέχρι  να κάνεις τους παράφρονες να σκέφτονται ορθά και τους ορθολογιστές να χρειάζονται φρενοκομείο. Ποιος θα σε κρίνει ρε και ποιος θα σε χλευάσει; Φώναξε το μέχρι ο αντίλαλος σου να διανύσει κάθε χιλιόμετρο γης.

Καν’ το μαζί μου και μην φοβάσαι. Μόνοι μας και όλοι τους ωσότου να φωνάζει  “σ΄αγαπώ” ολόκληρος ο πλανήτης το ξημέρωμα σε διαφορετικές ζώνες ώρας. Η ποιότητα της σκέψης μας θα μας καθορίσει και όχι η ποσότητα των πράξεών μας. Πράξη μονάχα μία. Πράξη πρώτη. Θα σε ακούσω την αυγή.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *