Κάτι ενδιάμεσο… Αντέχεις;

Σχέσεις με ημερομηνία λήξης, ιστορίες με μέση, αρχή και διφορούμενο τέλος. Σαν ανάλαφρα, ευχάριστα διηγήματα που απολαμβάνεις στην παραλία τα καλοκαίρια, με τον τρόπο της κατάληξης να αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια του αναγνώστη. Σπορ για τους τολμηρούς, ιδιαίτερα επικίνδυνο, δε συνιστάται σε όσους κυριεύονται από το συναίσθημα και οδηγούνται από αυτό χάνοντας τον αυτοέλεγχο. Γιατί θέλει κότσια να οριοθετείς το μέσα σου.

Μπερδέματα γεμάτα ένταση και ενθουσιασμό, σε διατηρούν διαρκώς στην πρίζα για να «κλειδώνεις» όσες περισσότερες εικόνες μπορείς. Έτσι, για να έχεις να αναπολείς χαμογελώντας κάτω απ’ τα σεντόνια σου τις πιο απλές μέχρι και τις πιο συγκλονιστικές λεπτομέρειες τον κομμένων σκηνών. Αυτό το μοτίβο έχουν οι ερωτικές περιπέτειες. Μέσα από αυτές απολαμβάνεις τη χαλαρή εκδοχή του εαυτού σου. Δε βρίσκεσαι συνεχώς στην τσίτα προσπαθώντας να αποδείξεις πως δεν είσαι ελέφαντας, ούτε αγχώνεσαι για το μέλλον γιατί απλά δεν υπάρχει. Βγάζεις απ’ το κεφάλι σου καθετί που σε κάνει να γεμίζεις με αμφιβολίες και να τρώγεσαι με τα ρούχα σου, παίρνεις βαθιά ανάσα και πέφτεις με τα μούτρα και το ζεις.

Και κάπως έτσι καταφέρνεις να απολαύσεις τις στιγμές που στο σύνολό τους δημιουργούν μια γλυκιά ανάμνηση. Και κάθε φορά που τη στριφογυρίζεις από ‘δω κι από ‘κει στο μυαλό σου μήπως και βρεις κάνα ψεγάδι, δε βρίσκεις ούτε ένα. Και εύχεσαι να το ξαναζούσες όλο απ’ την αρχή ως το τέλος. Γιατί δεν έχεις τίποτα αρνητικό να θυμάσαι, από εκείνο το πρόσωπο που έγινε για λίγο μέρος του μικρόκοσμου σου, κι εσύ του δικού του.

Ορκισμένοι εραστές μέχρι την ανατολή του ηλίου. Τα δώσατε όλα και δεν προλάβατε να απαιτήσετε τίποτα παραπάνω απ’ αυτό που μπορούσατε να δώσετε. Γιατί ξέρεις τι εγωιστικό ον είναι ο άνθρωπος. Όταν είναι πλάι σου, με τον καιρό θέλει να κάτσει και πάνω σου και ας νιώθει πως ασφυκτιάς. Σε θεωρεί κτήμα του και αποζητά κάθε τρόπο να σε ελέγχει, θέλοντας την προσοχή σου σε αποκλειστικότητα.

Απαλλαγμένες, λοιπόν, από το μικρόβιο της ανασφάλειας, οι ερωτικές περιπέτειες έρχονται με σκοπό να ταράξουν τα νερά της συμβατικής ζωής σου, χωρίς όρους, προϋποθέσεις και ψιλά γράμματα. Διαρκούν τόσο, όσο να γευτείς τη μαγεία των όμορφων στιγμών που προσφέρουν ανεβάζοντας την αδρεναλίνη στα ύψη και αποχωρούν από την εξέδρα την πιο κατάλληλη στιγμή. Λίγο πριν ξεσπάσει η θύελλα της προσδοκίας και της ελπίδας να πάρουν τη μέγιστη δυνατή παράταση. Γιατί αυτού του είδους οι έρωτες είναι καταδικασμένοι στο θάνατο πριν ακόμη γεννηθούν.

Γι’ αυτό, πριν ενδώσεις αναρωτήσου. Είσαι σε θέση να το διαχειριστείς όλο αυτό; Μπορείς να βάλεις φρένο στα ξέφρενα συναισθήματα ή θα αρχίσεις να τρέφεις φρούδες ελπίδες για την ευτυχέστερη πιθανή κατάληξη;

Γιατί, εδώ που τα λέμε, και για να είμαστε ρεαλιστές, η περιπέτεια δεν μπορεί να μετατραπεί σε ρομαντική, αισθηματική κομεντί  με ανταλλαγή όρκων αιώνιας αγάπης και τέτοιες μπούρδες. Άπαξ και πέσεις σε αυτή την παγίδα, μαύρο φίδι που σ’ έφαγε και θα έχει και δίκιο. Γιατί, εξ’ αρχής υποτίθεται γνωρίζεις ότι λόγω των χ,ψ, συγκυριών δεν θα πάει μακριά η βαλίτσα. Εσύ απλά επιλέγεις για το αν θα μπεις στη διαδικασία να το ζήσεις στο έπακρο ή αν θα το προσπεράσεις.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *