Ένα γράμμα πριν το τέλος

Δεν σου κρατάω  κακία που δεν μπόρεσες να με εκτιμήσεις και να με νιώσεις σαν άνθρωπο. Καθένας από εμάς κάνει τις επιλογές του και κατ’ επέκταση χαράζει το μέλλον του. Ζούμε πλέον σε έναν κόσμο που ο έρωτας και το πάθος είναι άγνωστα συναισθήματα. Που όλα έχουν γίνει εφήμερα και χλιαρά. Φτιάξε λοιπόν τη ζωούλα σου όπως την έχεις πλάσει μέσα στον εγκέφαλό σου. Ζήσε με το συμβιβασμό και την μετριότητα αφού δεν μπορείς να ρισκάρεις για κάτι καλύτερο, πιο ουσιώδες και αυθεντικό .

Λες πως θες να έχεις δίπλα σου άτομα ειλικρινή και ανιδιοτελή, μα μη ξεχνάς πως πρέπει να μάθεις και πώς να τα διαχειρίζεσαι αυτά τα άτομα. Όταν ακούς κάτι που δε σου αρέσει και σε ενοχλεί αλλά μέσα σου γνωρίζεις πως αυτό είναι αλήθεια, τότε μάθε να σωπαίνεις και να κάθεσαι στη γωνιά σου. Και το να παραδέχεσαι, κι αυτό μαγκιά είναι .

Και επειδή με αποκάλεσες συναισθηματικά άδεια τη τελευταία φορά, θες να σου πω μερικά λόγια για τον έρωτα; Γιατί απ’ ό,τι φαίνεται ούτε απ’ τη πόρτα σου δεν έχει περάσει…

Ο έρωτας λοιπόν, φίλε μου, είναι ένα συναίσθημα πάθους και εγωισμού παράλληλα. Δε γίνεται να περιμένεις από κάποιον που έχει ερωτικό ενδιαφέρον απέναντι σου να πετάξει τη σκούφια του μόλις μάθει ότι έφτιαξες με άλλον/η τη ζωή σου, θα ήταν τουλάχιστον υποκριτικό ή ψεύτικο, γιατί σε θέλει μόνο δικό του. Αυτόν/η και σένα να είστε ένα.

Όταν ήμασταν μαζί αγκαλιά ένιωθες έναν άνθρωπο να τρέμει μες στα χέρια σου; Τους παλμούς της καρδιάς να βαράνε τόσο δυνατά που σε ξεκούφαιναν; Ένιωσες δυο σώματα να γίνονται ένα και να ταιριάζουν απόλυτα  μεταξύ τους; Να αισθάνεσαι και να αισθάνομαι ενστικτωδώς  τι μπορεί να μας διεγείρει, λες και συνεννοούμαστε με κάποιο μαγικό τρόπο που δεν είναι άλλος από τη χημεία;

Eγώ δεν προσποιήθηκα ούτε λεπτό, απλά αφέθηκα γιατί το ένιωθα τόσο έντονα. Για σένα όμως φαίνεται ήταν άλλη μια εμπειρία, δίχως το παραμικρό συναίσθημα. Ξέρεις, μερικοί άνθρωποι-όσο και αν σου φαίνεται παράξενο- έχουν όντως αυτά τα γαμημένα τα συναισθήματα μέσα τους. Το λάθος μου ήταν που προσπαθούσα να τα κρύψω για να μη σε τρομάξω, να μη σε ξενερώσω. Αλλά όσο κι αν προσπαθούσα, ήταν μάταιο. Έκανα ο,τι περνούσε απ το χέρι μου για να έρχομαι μέρα με τη μέρα πιο κοντά σου και να ζω το όνειρο μου. Γιατί όνειρο ήταν τελικά, μόνη μου το ζούσα…

Όλα αυτά στα γράφω γιατί ήθελα να ξέρεις πως όντως “ένιωσα” και πόνεσα. Όχι για να κάνω επίκληση στο συναίσθημά σου και να αισθανθείς τύψεις , αλλά για να ξέρεις από εδώ και πέρα πως συμπεριφέρεται μια γυναίκα όταν είναι ερωτευμένη. Κι άμα θες κράτα και κάτι από μένα που ίσως σε βοηθήσει στην μετέπειτα ζωή σου… Μάθε να εκτιμάς και να ξεχωρίζεις τους ανθρώπους που έχουν αυθεντικότητα και όχι να τους κατακρίνεις και να τους κατηγορείς επειδή δε σε βολεύει αυτό που είναι.

Signed by Σοφία

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *