Μάθε να νιώθεις!

Το θέμα μου τελικά ξέρεις ποιο είναι; Ότι σε θέλω.. Παρ’ το όπως θέλεις, δε με ενδιαφέρει. Ήθελα απλά να το πω, να το ξορκίσω από μέσα μου. Σου φαίνεται αστείο, το ξέρω. Γιατί δεν το έχεις νιώσει… Γιατί γενικά δεν έχεις νιώσει. Λυπάμαι, μα, αυτή είναι η αλήθεια.

Είναι της μόδας στις μέρες μας να υποβαθμίζουμε οτιδήποτε φοβόμαστε ή δεν καταλαβαίνουμε. Όμως να σου πω κάτι; Προτιμώ να κατοικώ στο μυαλό σου, στο μέρος εκείνο απ’ όπου δε θα μπορέσεις να με βγάλεις, εκεί που θα σου μπαστακωθώ με το έτσι θέλω, αδυνατώντας να πάρεις ανάσα από τη συνεχή παρουσία μου. Ποτέ μου δε σε είδα σαν εξάρτημα, έστω και για λίγο δέθηκα. Έδωσα ένα μικρό κομμάτι του εαυτού μου, κάτι που πλέον δεν το κάνω ελαφρά τη καρδία όπως τότε στην εφηβεία. Το έκανα όμως γιατί είδα κάτι μέσα στα μάτια σου που με άγγιξε. Δε θα σου πω τι ήταν αυτό που είδα, ίσως να μην το μάθεις και ποτέ, ίσως απλά να μην περιγράφεται με λέξεις.

Είμαι σχεδόν βέβαιη πως απ’ την πρώτη κιόλας σειρά που διάβασες , αναρωτήθηκες  “τι μαλακίες μου λέει η ηλίθια;” και άρχισες ήδη να χασμουριέσαι από ανία. Ξέρεις γιατί δεν έχεις μάθει να εμπιστεύεσαι και να ανοίγεσαι;  Γιατί δε βλέπεις, δεν παρατηρείς, απλά κοιτάς, υψώνεις τοίχους και κατεβάζεις ρολά. Δε σε κρίνω βέβαια. Έχω βαδίσει κι εγώ σε αυτά τα σκοτεινά μονοπάτια. Έχεις σκεφτεί όμως πως ίσως και να υπάρχουν τελικά άνθρωποι που μπορεί να ενδιαφέρονται πραγματικά για σένα και να μην ντρέπονται ούτε να στο δείξουν, ούτε να στο εκφράσουν με κάθε δυνατό και αδύνατο τρόπο; Toυς έχεις παρατηρήσει; Eκείνοι σε αντίθεση μ’ εσένα δεν αισθάνονται καμία ντροπή. Γιατί δεν θεωρείται ντροπή να νοιάζεσαι, να αισθάνεσαι, να λαχταράς. Ντροπή είναι να είσαι άδειος μέσα σου, κενός..

Γι’ αυτό λοιπόν πριν προλάβεις να κρίνεις ή να κατακρίνεις τον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου μόνο και μόνο επειδή εκείνος κατάφερε να νιώσει, βάλε τον εαυτό σου στη θέση του συνομιλητή σου και προσπάθησε να αισθανθείς την ευλογία του ρήματος «νιώθω». Αν μπορέσεις ποτέ σου να αντιληφθείς ότι είναι θείο δώρο το συναίσθημα τότε ξέρεις που θα με βρεις, αν πάλι όχι, λυπάμαι μα δεν ανήκες ποτέ εδώ.

Signed by Σοφία

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *